spot_imgspot_img

Karantina günlerinin savaşçıları – Son Dakika Magazin Haberleri

class=”medyanet-inline-adv”>

Türkiye’deki ilk olay 11 Mart’ta açıklandıktan sonrasında ardı ardına gelen yasaklarla neredeyse bütün memleket evlerine kapanmıştı. Aylar devam eden karantina zamanında sıhhat ve temel gereksinimlerimizi karşılamak amacıyla kimi meslek öbekleri virüse karşın çalışmaya devam etti. Başta sıhhat çalışanları hastanelerin yoğunluğuna karşın günlerce, gecelerce izinsiz nöbet tuttu. Kimi zaman yiyecek bile yiyemediler. O dönem virüsten sakınmak amacıyla giyindikleri giysiler, ter arasında kalmalarına neden oluyordu. İnsanları sağlığına kavuşturabilmek amacıyla mekanı geldi, çocuklarını konutta ancak bıraktılar…
Keza eczacılar gene o günlerde toplumun ilaçsız kalmaması amacıyla bigün dahi (ökeli) mesailerini aksatmayan bir öteki meslek grubuydu. Haberciler de sahada emek harcayarak toplumun olan bitenden haberdar olmasını sağlamış oldu. Ve kuryeler… Markete dahi (ökeli) gitmeye çekindiğimiz o dönemde, ihtiyaç duyulan her şeyi bizlere taşıdılar.
O günlerde bu meslek öbeklerliyle yalnız yalnız röportajlar yapmış olup gazetemizin sayfalarında mekan vermiştik, salgının ikinci yılını bitirdiğimiz bugünlerde o cefakâr çalışanların anlattıklarını hatırladık, salgının ilk vakitlerinden bugüne pandemi haberlerinin ardında koşan gazetecilerden neler ömür sürdüklerini dinledik.

class=”medyanet-inline-adv”>

SAĞLIK ÇALIŞANLARI

Karantina günlerinin savaşçıları

‘Hastalıklı olanları taburcu ettikçe motive olduk’
Ayşe Kalkan, başhemşire asistanı

Sıhhat çalışanları olarak bu geçen zamanın doğrudan içindeydik ve bire bir savaşım ettik. Sıkıntılı bir süreçti fakat başarmak daima bizi motive etti. Hastanemizden taburcu olanları alkışlarla uğurladık, onlar da bizi alkışladı. Duygusal bir süreçti. Bundan sonrası amacıyla her insanın dikkatli olmasını ve bu geçen zamanın anılarda kalmasını dilerim. (14 Mart 2021, Özgürlük Pazar)

‘Kalabalık bir sisin arasında yolumuzu bulmaya çalıştık’
Prof. Dr. Havadar Ece, göğüs hastalıkları uzmanı

Pandemi hepimize fazlaca şey öğretti. Birlik ve birliktelik duygularını tekrardan hatırlamamız gerekti. Savaşım bir tek hayatta kalmak hesabına verilmedi; yakınlarımızı görememek bile başlı başına savaşım etmemiz ihtiyaç duyulan bir duyguydu. Biz hekimler varlığımızı informasyon, birikim, birlik, dostluk, inançla harmanlamamız icap ettiğini anladık. Doğru ve süratli bir halde bilgiye ulaşmanın ne kadar mühim bulunduğunu gördük. Kalabalık bir sisin arasında yolumuzu bulmaya çalıştık. Fazlaca büyük endişeler yaşadık, doğru. Ancak sisin ağır ağır kalkmasıyla rahat bir nefesin ne denli mühim bulunduğunu anladık.
(14 Mart 2021, Özgürlük Pazar)

class=”medyanet-inline-adv”>

‘Morali arızalı eczacıyla konuşmak paniğe neden olur’
Gülseren Erdemli ve Gülderen Birol, eczacı

Bizim görevimiz bir tek ilaç satmak değil, kişilere hem ilaç kullanımı mevzusunda hem de bugünlerde pandemi üzerinde veriler vermek… Morali arızalı, somurtgan sert eczacıyla konuşmak kişilere umutsuzluk verir ve paniğe neden olur. 70 yaşındayız, riziko grubundayız. Çocuklarımız virüsü kapma ihtimalimizden endişeliler fakat sıhhat çalışanı olmak bu tarz bir olay! Gündüz 9.00, gece 19.00, cumartesi günü içinde eczanemizi açıyoruz. İnsanların yönlendirilmeye de gereksinimi var. Bir tek sual sormaya gelenler bile oluyor.
(22 Mart 2020, Özgürlük Pazar)

Karantina günlerinin savaşçıları

class=”medyanet-inline-adv”>

‘Niçin var olduğum sorusuna cevap buldum’
Hande Erhan, hemşire

Pandemi bedenime ilişik her bir hücremin ‘yaşatmak’ tutkusuyla çalıştığını hissettiğim, niçin var olduğum sorusuna cevap bulduğum bir dönemdi. Bitkinlik, uykusuzluk, kaygı benzer biçimde sözlerin anlamını yitirdiği günler yaşadık. Sonsuz tahammülle çalıştık. Bizi ayakta tutan yaşatma arzusuydu. Saatlerce gözlerinin içine bakarak hastamızın yaşamasını ümit ederek bekledik. Şayet şu anda birileri eşlerine sarılabiliyorsa, babalar kızlarına şefkat gösterebiliyorsa, çocuklar annelerini koklayabiliyorsa biliyorum ki o hayatlarda bizlerden bir iz olması bekleniyor.
(14 Mart 2021, Özgürlük Pazar)

‘Artık daha korunaklı, deneyimli ve ümit doluyuz’
Dr. Füsun Soysal, göğüs hastalıkları uzmanı

class=”medyanet-inline-adv”>

İlk zamanlarda hakikaten fazlaca stresli günler geçirdik. Tanımadığımız bir hastalıkla savaşmaya çalışmak, elimizde bu hastalığı iyileştirme edecek, faaliyeti kanıtlanmış bir iyileştirme sürecinin olmayışı inanılmaz bir kaygı, endişe ve çaresizliğe niçin olmuştu. Bütün rizikoları göze alarak bir taraftan hastalıklı olanları iyileştirme etmeye, bir taraftan da hastalığı tanımaya çalışıyorduk. Hastalığın bizlere geçmesinden elbet korkuyorduk fakat daha da fenası konutumuzda, kaygıyla yolumuzu gözleyen sevdiklerimize bulaştırma korkusuydu… Meslektaşlarımızın bu hastalıktan yaşamını kaybetmesi çekilmez bir acı. Iyileştirmesini başarıyla tamamlayıp iyileşen her hastamızla içimizde mutluluk ve ümit beliriyor. Kaybettiğimiz hastalarımızdaysa kalabalık bir üzüntü ve gerginlik yaşıyorduk. Artık evveline gore fazlaca daha deneyimli, daha korunaklı ve umutluyuz. (14 Mart 2021, Özgürlük Pazar)

class=”medyanet-inline-adv”>

Karantina günlerinin savaşçıları

KURYELER

‘Toplumsal teması keselim, saygıyı değil’
Okan Çetin, motokuryeİnsanlar bizlere yaklaşmaktan çekiniyor. Oysa biz ne yapsak! Bizim de konutumuzda çocuklarımız, yaşlılarımız var. Gene de çalışmaya devam ediyoruz. Tamam, toplumsal teması keselim fakat karşılıklı saygıyı kesmeye lüzum yok.

‘Öcü benzer biçimde korkuyorlar’
Haluk Karasu, kurye

En fazlaca acil olmayan küçücük paketleri teslim ederken sinir oluyorum. Kapıyı açmayan fazlaca oluyor. Öcü benzer biçimde korkuyorlar bizlerden. Paketi neresiyle tutacağını şaşıran oluyor, içeriye koşup eline ne geçerse onunla tutmaya çalışanlar var.

Karantina günlerinin savaşçıları

‘Artık işimi cemiyet vazifeyi olarak görüyorum’
Sinan Kaynak, motokurye

Günde 16 saat çalışıyorum. Normalde sekiz saatti. İnsanlar bizlerden fazlaca çekiniyor fakat biz önlemlerimizi alıyoruz. Ikimiz de çalışmazsak insanoğlu fazlaca güçlük çeker. Artık cemiyet vazifeyi olarak görüyorum işimi. (29 Mart 2020, Özgürlük Pazar)

HABERCİLER

‘Bünyemizde gazetecilik virüsü var’
Selçuk Şamiloğlu, Özgürlük

Karantina günlerinin savaşçıları

Pandeminin ilk günlerinde hastaneye girme hükmünü vermek benim amacıyla basit olmadı. Kalabalık bakım birimi cenk yeri gibiydi. Koridorlarda ve ameliyathanelerde adım atacak mekan yoktu. Doğal ki kaygı ve endişe hissediliyor fakat sonuçta bünyemizde bir de gazetecilik virüsü var. Karar ne olursa olsun oradaki mevzusu görmem gerekiyordu. Aileme söylemedim; iki gün sonrasında bilgi çıkınca ailemden hayatımda yemediğim fırçayı yedim. Bugüne dek sıcak çatışma alanlarında bir hayli kez bulundum. Buralarda kendinizi iyi mi korumanız icap ettiğini bildiğiniz gibi. Somut bir şey var meydanda fakat bu virüsten iyi mi kaçacağınızı bilmiyorsunuz.

‘Sağlam anksiyete hücumları yaşadım’
Fatma Demir Turgut, TRT

Karantina günlerinin savaşçıları

Vakalara ilk tanıklık edenlerden olma motivasyonuyla hastaneye girdim fakat günlerce tesirinde kaldım. Malumatı kamuoyuna ulaştırırken şahsen duygularınızı kenara bırakmak zorundasınız sadece sağlam anksiyete hücumları yaşadım fakat işime yansıtmadım. Rüyalarımda hâlâ maskesiz oralara girdiğimi görüyorum. Akrabalarım fazlaca endişeliydi. Fakat işime olan sevgimi bildikleri amacıyla hep desteklediler.

‘Eşimden ve oğlumdan tasdik aldım’
Umut Bektaş, Reuters

Karantina günlerinin savaşçıları

Pandemi süresi zarfında dışarı çıkıp çalışmak amacıyla hanımım Yasemin ve oğlum Şimal’den tasdik aldım. Şundan dolayı bir tek kendimi değil, onları da rizikoya atıyordum. İçeri girip fotoğraf çekmeye başlayınca rahatsızlık kaygımın yerini iyi fotoğraflar çekme tasası aldı. Pandemi fotoğrafçılığı diye bir olgu girdi yaşamımıza.

‘Kedime bile yaklaşmaya korktum’
Can Erok, Demirören Görsel Medya/DIA Images

Bunca can meydan bu hastalığın en endişe dolu günlerinde hastanelere girmek birazcık stresliydi. Sağlıkçılar bir oraya bir buraya koşturuyordu. Kulağıma devamlı kalabalık bakım cihazlarının sesleri ve kişi ciğerlerinden çıkan kuvvetli hırıltılar geliyordu. Bir çok kişi annemle yaşıttı. Kalabalık bakımdan çıktıktan sonrasında bir zaman annemin yanına gitmemeye yargı verdim. Kedime bile yaklaşmaktan çekiniyordum.

Get in Touch

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

BENZER HABERLER

TAKİP EDİN

0BeğenenlerBeğen
3,373TakipçilerTakip Et
0AboneAbone Ol

SON HABERLER