spot_imgspot_img

Pandemide sağlıkçıların başına meğer neler gelmiş neler! Bakkala giremeyen bile var

Çin’de meydana çıkmasının peşinden bütün yerküreye yayılan korona mikrop salgınına karşı sıhhat çalışanları en önde yer edinen meslek öbeklerinden oldu. Hemşireler de bu zamanda gece gündüz vazife yaparken kimi vakit ailelerinden de uzak kaldı. Türkiye’de teşhis edilen ilk korona mikrop olayının üstünden 2 yılı aşkın vakit geçerken hemşireler de bu geçen sürede ömür sürdüklerini 12 Mayıs Hemşireler Günü’nde söyledi. Eyüpsultan Devlet Hastanesi’nde vazife icra eden hemşireler korona virüsle mücadelelerini ve pandeminin kendilerine ve ailelerine yansımalarını üstüne açıkladı. Kiminin kızından uzun zaman tek başına kaldığını anlatırken sesi titrerken, kimi de devamlı alışveriş yapmış olduğu mahalle bakkalının bu geçen sürede korona bulaştıracağı kuşkusuyla kendini içeriye almadığını söyledi.

Pandemide sağlıkçıların başına meğer neler gelmiş neler! Bakkala giremeyen bile var

Uzun seneler kalabalık bakım hemşiresi olarak vazife icra eden ve görevine salgın süresi boyunca de büyük bir özveriyle devam ettiğini özetleyen 45 yaşına sahip hemşire Hümeyra Yolcu, “22 senelik hemşirelik deneyimim var ve bunun 21 yılı kalabalık bakım hemşireliği. Aniden asla bilmediğimiz bir virüse karşı muharebeye başladık. Kalabalık bakım bir gönül, vicdan işidir. Oradaki gelen her hasta olan bizlere emanettir. Kesinlikle hastalanmışların yanlarına giriyorum, 2 yıl süresince bulaşmadı. 22 Mart’ta benim pozitifliğim meydana geldi. Genel anlamda bir öksürük, hafifçe bir kırgınlık şeklinde 7 gün süresince yalıtılmış ettik. Ben 8. günü çalışmaya başladım onuncu günde ne yazık ki vücudumda alerjik tepki gelişti. Bir virüsün nerelere kadar gidebileceğini görmüş oldum. Sonuçta toplumsal hayatınızı etkiliyor, korkuyorsunuz bulaşıcılığı var mı, 5 yaşlarında bir oğlum var. İşimi gene de seviyorum, ben sevmiş olarak çalıştım. Biz 140 yataklı bir hastaneyiz 140 yatağımız da Covid oldu. Bir hastayı kurtarabilir miyiz diye uğraştık. Çocuğunu doya doya öpemeyenlerden birisiyim. 2 yıl süresince daha dikkatli, en azından saçını okşayarak vereceğimiz sevgiyi, vermeye çalıştık. Fena bir zaman geçirdik en azından 2 yıl sonrasında şu an amacıyla daha iyiyiz. Bütün hemşire arkadaşlarıma fedakâr çalışmalarından ötürü minnet duyuyorum. 12 Mayıslarını daha iyi koşullarda kutlamalarını arzuluyorum” şeklinde açıkladı.

Görevleri dolayısıyla sevdiklerinden uzak kalmak mecburiyetinde kaldıklarını özetleyen 41 yaşına sahip 19 senelik hemşire Handan Çetiner, “Açıkçası pandemi terimi bizim kitaplarda gördüğümüz bir şeydi, benim amacıyla oldukça sıkıntılı geçti, bu geçen sürede iki kez Covid’e beni yakaladı. İlki çok zordu, ekranlarda gördüğümüz insanların vefat bilgileri bir yanda ne yapacağımızı bilmemezlik beni oldukça korkuttu. Ürkü hücum yaşadım, bu geçen sürede dedemi yitirdim ve ondan uzaktaydım. Dedemin son anlarına bir tek küçücük bir telefon ekranından şahit olabildim. Yanında olup elinden tutamadım, burada farklı asla tanımadığımız insanların ellerinden tutmak durumundaydık. Bu sebeple mesleğimiz bunu gerektiriyordu, bugüne dek iyi mi özveriyle, fedakarlıkla bu işi yaptıysak aynı da diyebileceğimiz tıpkı tarzda de işimize devam ettik. Başkaları çocuklarına, annelerine, babalarına sarılabilsin diye biz tarafından evlatlarımıza, annelerimize, babalarımıza sarılamadık. Onurlu ve gururluyum, mutluyuz, artık yerküre olarak neticeye yaklaşıyoruz.

Pandemide sağlıkçıların başına meğer neler gelmiş neler! Bakkala giremeyen bile var

Oldukca kuvvetli bir sıhhat sisteminin arasında mekan aldığımızı gördük. Biz hemşireler olarak çabalamanın hep en ön saflarında mekan aldık. Bütün meslektaşlarımız gözlerinden, kalplerinden öpüyorum. Saatler ilkin hayatta bulunduğunu gördüğünüz kişiyi saatler sonrasında bütün mücadelelerinize karşın kurtaramadığını görüyorsunuz. Bir yanda da tarafından ebeveyniniz var, onlara bir şey olsa koşamayacağınızı bildiğiniz gibi. Korkudan bir şey olur düşüncesiyle. İlk Covid oldukça güç geçti fakat ikincisinde aşılanmıştık artık daha bilinçliydik. Ne yazık ki aileme de bulaştı, çocuğum ve karım oldukça hafifçe atlattı. Oldukca sağlam zorluklar yaşadık. Oldukca çok sıhhat çalışanını ne yazık ki bu uğurda kaybettik, hepsinin ruhu şaad olsun. Bütün hemşire arkadaşlarımın Hemşireler Günü’nü kutluyorum” ifadelerine mekan verdi.

Pandemi süresi boyunca kendileriyle temas halinde olan insanların kimi zaman davranışlarının şahıslarını oldukça üzdüğünü sürekli anlatan hemşire Çetiner, “Evimizin tarafındaki bakkal bir şey satmak istemedi, içeriye almak istemedi, niçin dedim ‘Bizlere siz bulaştırıyorsunuz’ söyledi. Oysa biz en iyi korunanlardık, Yaşadığım en içime dokunan beni rahatsız eden öykü buydu, sonrasında özrünü de dilemişti. Hastanede de yattı, ona da bir hemşire dokundu. Kıymetimizi anladılar diye düşünüyorum, tekrar bu şekilde cümleler kuracaklarını düşünmüyorum. Bu şekilde vakalarla inanırım pekçok meslektaşım, dostum karşılaşmıştır. Güç geldi, zoruma gitti, daima alışveriş yaptığım kişilerdi. O kapının haricinde kalmak garip hissettirdi açıkçası, birazcık ayrıştırıldık o dönemde” diye açıkladı.

Pandemi süresi boyunca kızından tek başına kalmak zorunda kaldığını ve bu geçen sürede devamlı ağladığını özetleyen 13 senelik hemşire olan Hilmiye Kılavuz, kelamlarını şu şekilde sürdürdü: “Pandemi süresi boyunca oldukça etken olarak sahada vazife yaptık. Biz daha oldukça ailemize, sevdiklerimize bulaştırır mıyız tarafınca duygusal olarak zorluklar yaşadık. Bu geçen sürede yuva bulmak zorluk çeken, çocuklarına baktırmakta zorluk çeken arkadaşlarımız bunlardan birisi de benim. O vakit kızım 3 yaşındaydı, kent dışına göndermek zorunda kaldık. Ortalama 3 ay görüşemedik. Bir hayli dostum da var doğal olarak ki ailelerinden, ana, babasından ayrılıp eşinden, çocuğundan ayrılıp konuttan farklı bir mekanda konaklamak zorunda kaldılar, çocuklarını farklı mekana göndermek zorunda kaldılar. İşin bir de duygusal boyutu var, o açıdan oldukça zorlandık. Ben her gece ağlıyordum esasen çalışmaktan konuta gittikten sonrasında zordu o periyodu yaşamak.

Biz her şeyimizi bırakıp burada canla başla çalıştık. Kimseden de yoruldum, pes ettim, ben ailemi, oldukça özledim şeklinde cümleler duymadım. Ben de bu geçen sürede 2 kez Covid atlattım, oldukça şükür öteki meslektaşlarıma bakılırsa daha hafifçe atlattım. Güç geçiren, yaşamını kaybeden meslektaşlarım namına da oldukça üzgünüm. Kızımı Bursa’ya ailemin yanına göndermek zorunda kaldım. Genç, ihtiyar olsun her hastayı kaybettiğimizde tarafından yakınımızı yitirmiş şeklinde üzülüyoruz. Tamamımız bir ekibiz, bu ruhu biliyoruz, bunu sürdürüyoruz. Bütün hemşire arkadaşlarımın gününü kutluyorum”

Pandemide sağlıkçıların başına meğer neler gelmiş neler! Bakkala giremeyen bile var

Bütün sıhhat çalışanlarına verdikleri çabalar amacıyla teşekkür eden ve hemşirelerin 12 Mayıs Hemşireler Günü’nü kutlayan Eyüpsultan Devlet Hastanesi Başhekimi Op. Dr. Hasan Karaman, “İlk zamanların kalabalıklığı, endişesi, tedirginliği bizde de hissedilmişti. Ancak zaman içinde bu korkuyu ve tedirginliği atlattık. Kalabalık bir tempoyla hem hekimlerimizin hem hemşirelerimizin ve öteki sıhhat çalışanlarımızın katkılarıyla bu geçen zamanı yönettik. Güç vakitler geçirdik pekçok çalışanımız hasta olan oldu. Şu anda Covid’den yatan hastamız yok, İnşallah da olmaz. 12 Mayıs Hemşireler Günü’nde de bu mevzuda gayretle çalışan hemşirelerimizin de günlerini kutluyorum. Sağ olsunlar, var olsunlar. Evlerine gidemediler, yakınlarıyla bir ihtimal uzaktan telefonla görüştüler, bu günleri artık yine anımsamak istemiyoruz” söyledi.

İhlas Malumat Ajansı / Hayat

Pandemi, Eyüpsultan, Pandemi, Mayıs, Sıhhat, Hayat, Günlük, Bilgiler

Get in Touch

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

BENZER HABERLER

TAKİP EDİN

0BeğenenlerBeğen
3,332TakipçilerTakip Et
0AboneAbone Ol

SON HABERLER